Η "ΜΑΝΑ" ΤΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ


Όσα χρόνια ζει το "παιδί" που "κακοποιήθηκε βάναυσα", ενώ έπαιζε με τα ΑΚ, τα πιστόλια και έκανε αλη(σ)τείες με τους "συντρόφους" του, τόσα χρόνια δουλεύω και πληρώνω ένσημα.

Όσα χρόνια ζει μέσα στην χλίδα ο κανακάρης

"επαναστάτης" και εκ του ασφαλούς 
"αγωνίζεται" να σώσει την κοινωνία από άτομα σαν τους γονείς του, εγώ και όλοι όσοι ξέρω δουλεύαμε για να πληρώνουμε τα νοσοκομεία και τα σχολεία του κάθε "κακόμοιρου" λαθρομαχαιροβγάλτη, τις μίζες του κάθε προδότη "σωτήρα" και τις ΜΚΟ των "φιλάνθρωπων" κορακιών της αριστεράς και της ανθελληνικής "διανόησης".

Όσα χρόνια πέρασαν αφού αποφοίτησε από το σχολείο, τόσα χρόνια υπηρέτησα στις Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού, με 2 αποστολές στο ενεργητικό μου, με ατελείωτη εκπαίδευση και καψόνια για να μπορεί ο βολεμένος "κληρονόμος" να "παίζει" ανέμελα στα βόρεια προάστεια.

Η μάνα του δήλωσε δημόσια ότι τον στηρίζει, δεν την άκουσα όμως να πει ένα συγγνώμη από την Ελληνική Κοινωνία που δέχθηκε τις ύβρεις και το μίσος του "μπουμπουκου" της επειδή εκείνη έκανε την ζωούλα της και τον μεγάλωσε με τον "αυτόματο πιλότο" της TV και των βιντεοπαιχνιδιών. Δεν την άκουσα να κάνει αυτοκριτική, να αναγνωρίσει την κατάντια του παιδιού της και το δηλητήριο του "δημοκρατικού" μίσους του. Δεν την άκουσα να κρίνει τiς παρέες του και τους ιδεολογικούς καθοδηγητές του που εκ του ασφαλούς και καλά κρυμμένοι μέσα στην "θεωρία του χάους" του κατάστρεψαν την τακτοποιημένη ζωή του.

Το μόνο που άκουσα από εκείνη την δυστυχισμένη μάνα ήταν έπαρση, εγωισμός και κακία. Μια μάνα "καθως πρέπει" γεμάτη μίσος, ανίκανη να αναγνωρίσει την δική της μεγάλη αποτυχία και με ευκολία να το χρεώνει στην Κοινωνία.

Αυτή η "μάνα", το δύστυχο παράδειγμα μιας κάλπικης ζωής, μας βοηθά να κατανοήσουμε την σημερινή αρρώστεια και κατάντια του σύγχρονου "τακτοποιημένου" και ευκατάστατου "δημοκράτη", που έχει μάθει μόνο να τα "σπάει" και ο αδύναμος να τα πληρώνει, αφού πρώτα αβίαστα του χρεώσει το "λάθος" και αν ο "αδύναμος" τολμήσει να αρνηθεί, θα τον χαρακτηρίσει "φασίστα", "ναζί" και "αμόρφωτο".

Θα κλείσω με κάτι που λέω στην κόρη μου κάθε μέρα:
"ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΟΥ._"

CONVERSATION